Ruw ER Ribosoom Baldakijn

Je drijft in de holte van het ruw endoplasmatisch reticulum, omgeven door een warm, goudgeel glanzende ruimte vol opgeloste eiwitten die als trage, doorschijnende schaduwen langs je glijden. Boven je strekt zich een ononderbroken plafond van lipidedubbellaag uit, volledig bedekt met ribosomen — roestbruine, korrelige bollen van elk zo'n 25 nanometer doorsnede, zo dicht opeengepakt als mosselen op een havendam, zodat de membraanoppervlakte eronder volledig aan het zicht onttrokken is. Vanuit elk ribosoom daalt een nauwelijks zichtbare draad van een ontluikend polypeptide neer in de lumenruimte, opvlammerend in een vluchtige iriserende glinstering voordat hij oplost in de eiwitrijke nevel van de corridor. De gang zelf strekt zich in perspectief voor je uit als een kathedraalgang, begrensd boven en onder door ribosoombestudeerde membraanwanden die samenkomen in een verre, amberkleurige waas — een fabriekshal zonder pauze, zonder bewustzijn, waarin de cel onafgebroken en massaal haar eiwitten aanmaakt.