Ostreococcus groene mist

Je drijft midden in een levende nevel, omringd door miljarden *Ostreococcus tauri*-cellen — elk slechts 0,8 micrometer groot, amper groter dan de golflengte van het licht dat hen zichtbaar maakt. Het medium zelf is getint: de gecombineerde chlorofyl van zoveel cellen kleurt het water een diep zeeglas-groen, zodat de grens tussen organisme en omgeving volledig oplost. *Ostreococcus tauri* behoort tot de kleinste bekende eukaryoten op aarde, een oeroude fotosynthetische oceaanbewoner wiens enkelvoudige chloroplast bijna het gehele cellichaam vult, als een donkergroene dooier in een doorzichtige glazen bol. Brownse beweging regeert alles hier: geen enkele cel staat stil, de hele suspensie pulseert in een traag thermisch ademhalen, terwijl verstrooide fotonen van cel naar cel kaatsen zonder ooit een vrij pad te vinden. Wat op drie micrometer afstand ligt, is al half opgelost in de collectieve gloed van de menigte — de diepte meet zich niet in ruimte, maar in verzadiging van kleur, van helder smaragd vlakbij tot wazig groenblauw in de oneindige verte.