Hartig Net Intercellulaire Gangen

Je bevindt je in de nauwe intercellulaire corridors van het Hartig-net, het grensvlak waar schimmel en wortelcel elkaar ontmoeten in een duisternis zonder licht of richting. Van alle kanten rijzen de cellulosewanden van de wortelepidermis op als bleke, crèmekleurige vlakken met een fijn geweven textuur van microfibrillenbundels die in gekruiste diagonalen lopen — materiaal zo compact en zwijgzaam als oud geperst papier. Daartussen zijn de schimmeldraden in doorsnede zichtbaar als afgeplatte, lensachtige vormen, strak tegen de celwanden gedrukt, hun plasmamembraan getekend in een scherpe grafietlijn die de spanning van het membraan zelf lijkt vast te houden; binnenin zweeft een bleekgrijs cytoplasma met kleine, donkere mitochondriën en lucente vacuolen. Tussen schimmelwand en wortelcelwand loopt ononderbroken een granulaire strook van 15 tot 25 nanometer breed — een onderhandeld grensgebied van glycoproteïnen, gesecreteerd vanuit beide kanten tegelijk, de stille plek waar fosfaat de schimmel verlaat en sucrose aankomt vanuit de plant. De architectuur recesseert in schaduw: verder gelegen corridors lossen op in platte leistenen vlakken, het geheel een wereld die uitsluitend door structureel contrast zichtbaar wordt gemaakt, als een transmissie-elektronenmicroscoopbeeld dat van binnenuit bewoonbaar is geworden.