Fluorescerend neuraal netwerk interieur

Je zweeft in het binnenste van een wezen dat nauwelijks groter is dan een vingernagel, maar dat zich ontvouwt als een sterrenstelsel van eigen makelij — de nerveuze architectuur van een cydippide larve van *Mnemiopsis*, zichtbaar gemaakt door lichtblad-fluorescentie-microscopie op een achtergrond van absolute duisternis. Een niet-hiërarchisch web van magenta FMRFamide-gelabelde filamentstroken vertakt zich in alle richtingen zonder herkenbaar centrum, als gloeiend koraal dat zichzelf vermenigvuldigt in de geleiachtige mesoglea, elk knooppunt omgeven door een zachte aureool van rozeroze licht. Acht bogen van helder groen — de serotonine-positieve kamrijen — spannen zich als de ribben van een kathedraalgewelf boven je uit, strakke meridionalen van jadegroen die samenkomen in een verblindende circulaire halo aan het zenit, waar het apicale orgaan brandt als een dubbel-belichte ster in magenta en groen tegelijk. Verspreid door het gehele volume drijven koelblauw DAPI-gekleurde celkernen als een ijle sterrenveld, elk een harde, afgebakende bol op zijn eigen diepte, zodat de ruimtelijke diepte van dit minuscule organisme zich aanvoelt als die van een nevel waar je langzaam doorheen glijdt.