Cyanobacterie Thylakoïd Glinstering

Vanuit het binnenste van *Synechocystis* ontvouwt zich een wereld die aanvoelt als een levende kathedraal: concentrische membraanlagen strekken zich in alle richtingen uit, gloeiend van dieprood chlorofylfluorescentie die het hele interieur doordrenkt met een wijndonkere warmte, als kolen die smeulen onder doorschijnende huid. De thylakoïdmembranen — gestapeld in parallelle golven van slechts enkele nanometers van elkaar — zijn bezet met koraloranje fycobilisome-antennestructuren die als barokke koepels uit het lipidedubbellaag oprijzen en het rode licht zijwaarts verstrooid terugkaatsen in amber aureolen; deze complexen fungeren als moleculaire lichtvangers die fotonen doorgeven aan de fotosystemen diep in het membraan. Zwevend in de cytoplasmatische ruimte daarbuiten hangen icosaëdrische carboxysome-omhulsels — bleke, ivoorkleurige geometrische schalen van 150 nanometer breed, gevuld met RuBisCO-enzymen die kooldioxide concentreren voor de Calvincyclus, elk verlicht als een bevroren glazen lantaarn in het amberkleurige medium. Het cytoplasma zelf is geen lege vloeistof maar een dicht, gelachtig milieu, ribosomaal korrelig en doortrokken van warmte-uitwisseling op moleculaire schaal, terwijl aan de verre celgrens een zachte blauwgroene gloed de buitenwereld verraadt — een aquatische planeet, gezien van binnenuit.