Amorfe Silicium Chaotisch Labyrint

In elke richting dringt dezelfde wereld op je in: massieve, zachtlichtgevende siliciumatomen ter grootte van keien vullen het volledige gezichtsveld, verbonden door warme grijswitte bruggen van gedeelde elektronendichtheid die schots en scheef van elkaar afwijken, zodat geen enkele symmetrieas langer dan twee of drie bindingen te volgen valt. Dit is amorf silicium — een bevroren wanorde van tetraëdrisch gebonden atomen die, anders dan in kristallijn silicium, geen langetermijnorde bezit, waardoor elektronen er verstrooien en de halfgeleidende eigenschappen fundamenteel verschillen van die van het geordende rooster. Op willekeurige plekken in het doolhof reikt een siliciumatoom zijn vierde valentielob de lege ruimte in: een niet-gebonden, zacht amber-oranje lob — een zogenoemde *dangling bond* — die als een smeulende toorts in de nauwe openingen gloeit, een onverzadigde kwantumtoestand die elektronen kan invangen en zo de geleidbaarheid van het materiaal beïnvloedt. Twee of drie bindingslengten verderop vervaagt de gedetailleerde structuur tot een grijs-oranje nevel van overlappende elektronenwolken, en verder dan dat sluit de materie zich volledig — geen horizon, geen doorzicht, alleen een claustrofobische oneindigheid van covalente wanorde die in alle richtingen binnen handbereik eindigt.