STORM Pointillistische Eiwitconstellatie

Je bevindt je in het absolute duister van een STORM-reconstructie, omringd door een spaarzame maar nauwkeurige constellatie van lichtpunten die samen de binnenste architectuur van één delende bacteriecel vormen. Vóór je beschrijft een gebroken boog van warm goudgele Gaussische vlekken de FtsZ-ring — het eiwit dat als moleculaire scheidslijn de cel in tweeën begint te trekken — waarbij elke vlek een discrete oligomeerpatch vertegenwoordigt van slechts twintig nanometer breed, gescheiden door holtes van puur niets, zoals een zin waaruit letters zijn weggevallen maar waarvan de curve een volmaakte cirkel suggereert. Aan weerszijden spiraleren koele cyaanwitte punten in een gebroken helix langs de cellengte: het MreB-cytoskelet, de interne steigerconstructie die de staafvorm van de cel handhaaft en begeleidt bij celwandsynthese. Duizenden rood-oranje punten vormen het membraanoppervlak boven en onder je — zo dicht opeengepakt dat ze bijna samensmelten tot gloeiende bogen, en toch blijft elk punt een afzonderlijke, nauwkeurig gelokaliseerde fluofoorevent, een enkel foton teruggewonnen uit optisch ruis. De dieptekleurcodering verandert de ruimte in een thermisch verloop: moleculen vlakbij je gloeien warm barnsteen, terwijl die verder weg geleidelijk verschuiven naar koper, roestbruin en ten slotte een koud blauwviolet aan de poolgebieden van de cel, alsof je op de equator staat van een moleculaire planeet waarvan de sfeer besluit te splitsen.