Verstrengelde fotonen - Niet-lokale kristallisatie

Je ziet twee entangled fotonen als goudkleurige golfpakketten die uit een diepviolette parametervormingsflits uiteenwaaieren door een koude, donker-indigo vacuümruimte. Rond elk pakket draait een zacht regenboogachtig waas van ongedefinieerde polarisatie, als een aurora die om de voortplantingsas spiraalt; wanneer het linker foton een koel elektrisch-blauw analysevlak raakt, klapt dat waas tegelijk bij beide fotonen in tot strakke, loodrechte polarisatiepijlen. Tussen die twee instortingspunten hangt een bijna onzichtbare, spookachtige draad als een metaforische aanwijzing voor correlatie, niet als echte fysieke verbinding. De omgeving voelt immens en tastbaar: een trillende kwantumvloer van glanzend obsidiaan, met subtiele veldrimpels en flitsen van nulpuntsactiviteit die in de diepte oplichten en weer verdwijnen.