Enkele Mnemiopsis Kreisel Blauw

In de blauwe schemering van het kreisel-aquarium zweeft een Mnemiopsis leidyi voor ons als een levende glazen zeppelin, zes centimeter pure doorzichtigheid die alleen wordt onderbroken door twee warme, abrikoos-roze gonadestrepen die als gloeiende linten langs het stomodeum lopen. Het lichaam bestaat voor bijna 97 procent uit water: de mesoglea is een visco-elastisch collageen-gel waarvan de brekingsindex zo nauw aansluit bij zeewater dat het dier zichzelf optisch bijna uitwist, zichtbaar enkel door de zachte interne caustieken die verschuiven telkens wanneer de orale lobben in trage, peristaltische contractie samentrekken en weer openen. De acht kamrijen bogen als booggewelven om ons heen, en elke ctene — een samengestelde rij van honderdduizenden gefuseerde trilharen — ontvlamt in het opwaartse LED-licht tot een iriserende veer die door pure geometrie kleuren voortbrengt: rood vloeit over in amber, groen springt naar elektrisch blauw-groen, violet koelt terug naar indigo in de antiplectische metachroonse golf die langs de rij trekt met een snelheid van tientallen milliseconden. Aan de rand van het beeld hangt een pipetpunt als een uit-focus monoliet, enorm en onscherp, en herinnert eraan dat dit kleine bestaan — dit ademende kathedraal van gel en licht — in een laboratoriumtank van polycarbonaat hangt, één enkel organisme dat zijn gehele universum vult.