Kwarts Rotsgang Doortocht

Je bevindt je binnenin een capillaire watertunnel die zich kronkelt door de opening tussen twee reusachtige kwartsrotsen, waarvan de transparant-heldere wanden zich aan weerszijden uitstrekken als kristallijne kliffen gevuld met bleek-minerale insluitingen die het licht breken in koude prismatische splinters. Aan beide uiteinden van de tunnel welven de menisci omhoog als stralend witte parabolische spiegels, zo helder dat ze het interieur vullen met een bijna chirurgische helderheid, terwijl het midden van de tunnel overloopt in warm oker-bruin duister — de tunnel bestaat louter doordat oppervlaktespanning het water in deze lensachtige geometrie gevangen houdt, en elke beweging kost ononderbroken spierkracht in dit taaie, bijna gelachtige medium waar traagheid niet bestaat. Over de tunnelwanden ligt een levend lak van bacterieel biofilm dat in brons, violet en aquamarijn iriseert, terwijl transparante schimmeldraden als glazen kabels van kwartswand tot kwartswand overspannen; boven jou zakken deze hyphaebogen lichtgevend wit neer in het duister. Vanuit je eigen lichaam — een gebogen, doorschijnende cilinder waarvan de ringvormige cuticula-annulaties zilver opflikkeren in het gereflecteerde licht — straalt de amber-gele gloed van de darmgranulaten omhoog door de lichaamswand, kleurt het omringende water goudtintig en benadrukt met zachte warmte hoe volkomen en levend deze wereld is, opgesloten in een tunnel minder breed dan een mensenhaar.