Cuticula-annulatieriffen landschap

Je staat op een van de meest perfect gevormde oppervlakken in de levende natuur: de cuticula van een nematode, een hydro-statisch cilindrisch lichaam dat zijn vorm en spanning uitsluitend ontleent aan inwendige vloeistofdruk en de mechanische eigenschappen van dit gelaagde, extracellulaire omhulsel. De wereld voor je strekt zich uit als een eindeloze gecorrigeerde vlakte van gepolijst goud en gedoofd zilvergrijs, waarbij elke annulatiering — een dwarsgeulde circumferentiële plooi in de buitenste cuticula — zich van horizon tot horizon uitstrekt als een geologisch bevroren zandrug. Links verrijst de laterale ala als een aaneengesloten bergketen: een longitudinale verdikking van de cuticula die langs de gehele lichaamsas loopt en vermoedelijk een rol speelt bij de voortbeweging van het dier door de nanometersdunne waterfilms die bodemdeeltjes bekleden. Nabij de voorste horizon steken stompe, koepelvormige papillae — cephalische sensilla — op uit de geribde vlakte; elk bezit een centraal micropoor dat signalen uit de chemische en mechanische omgeving van de bodem opvangt, zodat dit nauwelijks zichtbare schepsel van hooguit een millimeter lang toch zijn weg vindt door een wereld waarin zwaartekracht er niet toe doet, maar oppervlaktespanning alles bepaalt.